Schrift 289 – Heilig Land
jaargang 50 • nummer 1 • februari 2018 • pagina 35

Al in de vijftiende eeuw werden uitgaven van bijbelverhalen versierd met allerlei illustraties, die vaak tot doel hadden deze verhalen te verduidelijken. Vanaf het eerste kwart van de zestiende eeuw werden geografische kaarten toegevoegd, in vroege bijbeluitgaven in een willekeurig aantal, variërend van één tot vijf. In de vroege bijbels waren deze gemaakt van houtgravures, later werden ze vervangen door meer verfijnde en gedetailleerde kopergravures. De kaarten kregen vooral in protestantse uitgaven een vaste plaats. Soms was een bijbel standaard voorzien van kaarten, maar kopers konden ook een bepaalde serie in hun bijbel laten inbinden. De bijbelkaarten werden door diverse kaartmakers gemaakt, die vaak teruggrepen op oudere voorbeelden. Daarom lijken sommige kaarten veel op elkaar, maar wie goed kijkt ziet detailverschillen. In dit artikel bespreek ik de kaarten die standaard in bijbels werden ingebonden.

Anne Jaap van den Berg is kerkhistoricus en bibliothecaris van het Nederlands Bijbelgenootschap.

Aanvullende gegevens