Schrift 289 – Heilig Land
jaargang 50 • nummer 1 • februari 2018 • pagina 45

Dit artikel gaat niet over de religieuze betekenis van het Heilige Land of Jeruzalem in het jodendom, het christendom of de islam. Het gaat juist niet over Jeruzalem of de enige tempel die er ooit was en mocht zijn en er nu niet meer is. Het gaat over al die heiligdommen die er eigenlijk naast de Tempel van Jeruzalem niet mochten zijn, maar er wel waren omdat de religieuze natuur van haar inwoners altijd sterker bleek dan de leer.
Het gaat over een bijzonder aspect van het religieuze landschap van Palestina/Israël dat voor zover we weten alle eeuwen door heeft bestaan. Heilige huisjes, meestal gebouwd op hoog gelegen plekken, die een rol speelden in het religieuze leven van alle godsdiensten en typen gelovigen die dit heilige land rijk is geweest vanaf de grijze oudheid tot heden. Of het nu Kanaänieten waren, Israëlieten en Judeërs, burgers, handelaren, fellachien of bedoeïenen, joden, christenen en moslims.

Meindert Dijkstra is oud-universitair hoofddocent Oude Testament bij de voormalige faculteit Godgeleerdheid, Utrecht.

Aanvullende gegevens